36 jaar. 35 edities. Vijfendertig edities en elke keer weer slagen jullie erin om ons te verbluffen met een schijnbaar eindeloze hoeveelheid energie, liefde en warmte. Het wordt stilaan moeilijk om een meest onvergetelijke editie te kiezen maar Couleur Café 2026 blinkt sowieso ergens helemaal bovenaan het lijstje. Ondanks - of misschien wel net omwille van - de evacuatie op zaterdag. De weergoden hebben ons allen bestolen van een deel van een festivaldag dat we hard nodig hadden, waar we voor betaalden, reisden, zwoegden en zweetten. Maar in geen enkel universum had deze kleine tragedie vlotter, mooier, respectvoller of efficiënter kunnen verlopen. We vallen in herhaling maar ons respect voor elke medewerker, vrijwilliger, partner en festivalganger is hiervoor eindeloos.

Couleur Café 2026 in een notendop: jullie waren talrijk, jullie zorgden voor elkaar en genoten gulzig van elk concert, elke verbogen parel, elk spontaan feestje, elke maaltijd en elke cocktail. Meer dan 75.000 bezoekers, 2000 vrijwilligers, 400 crewleden, restaurateurs, marktkramers en honderden waanzinnig getalenteerde DJ’s, muzikanten en zangers; voor iedereen was het een welgekomen escape-knop uit een bijzonder gecompliceerde maatschappij. Een zonnige vakantie die toont hoe deze wereld er ook kan uitzien: boordevol liefde, verwondering en respect.

Waar het relaas te beginnen van de driedaagse trip die nu weer achter ons ligt?

Wel, laten we beginnen op vrijdagochtend. Onze intussen legendarisch snel uitverkochte camping liep al van ’s ochtends vroeg vol onder een zwoele zomerzon, snel gevolgd door het prachtige Ossegempark voor een resem straffe concerten. Naast vanzelfsprekende uitblinkers à la Ezra Collective, Rema en Ruger liep het ook storm voor pareltjes als Pongo, Sainté, Lila Iké en Bryan MG. Het hoeft niet te verbazen dat de Dub Stage naar jaarlijkse traditie volliep met afficionado’s die daar nu nog zouden staan, als we de stekkers niet uitgetrokken hadden. Enkele BPM’s hoger, naar de Black Stage waar onder meer Lady Shaka en Juls de toon zetten voor een delirium dat nog nazindert. De speurneuzen onder jullie wisten al snel de zwoele Mizizipi bar aan het water te ontdekken, de BMX-riders in de Tieks te bewonderen en los te gaan in het geflipte dieseldelirium van Whiplash of de prettig gestoorde autowegstop Aire de Rien. Dag 1 wist te bekoren, zoveel was duidelijk.

Er is intussen veel inkt gevloeid over zaterdag, lang uitverkocht en bloedheet. Bezoekers die tijdig arriveerden konden nog genieten van onder andere een ijzersterke Naïka en geweldige Protoje, maar niet veel later viel het doek al over deze festivaldag. De beslissing van de Burgemeester en bevoegde instanties was duidelijk de enige juiste want het werd een gevaarlijk stormachtige nacht. Gelukkig was iedereen intussen het park uit en genoten onze kampeerders van een onvergetelijk feest in het veilige Paleis 3. Na een nacht en ochtend van indrukwekkende inspanningen van talloze medewerkers, vrijwilligers en partners, geraakte ons geliefde park weer helemaal festivalklaar.

En zo kwamen we alweer aan de slotdag toe; opnieuw zomers warm en tot naast de laatste boom gevuld met een prachtig publiek van 25.000 vrienden. Als vanouds op zondag ook veel gezinnen met kindjes, die niet wisten waar eerst te kijken. Van de Fanfa-kids, over de Saurus, tussen de Souks-kraampjes en tot de Zinneke animaties, overal viel wel wat te beleven.

Des te meer op de podia, waar grote sterren als Skepta, Amaarae, Freddie Gibbs en Thee Sacred Souls evenveel gesmaakt werden als aanstormende talenten Genezio, DC3, Gaz Mawete en zovele anderen. De Dub Stage daverde verder, de Black Stage hield het tempo onverminderd verschroeiend hoog. Op La Plancha zagen we al snel niet meer wie de danslessen gaf en wie ze leerde, wat een moves! Ook culinair was het alweer een wereldreisje om nooit te vergeten; de gloednieuwe La Dalle zone zette Brussel in de kijker en in ons eigen restaurant Bonanza Café werd een ecologisch, gastronomisch en sociaal epos geschreven dat zijn gelijke niet kent op de Belgische festivals. De laatste watermeloenen gingen de deur uit voor Palestina, en jullie hart zit duidelijk nog op de juiste plek. Maar ook aan deze dag en bij uitbreiding dit -ondanks alles- prachtige weekend moest een einde komen.

Wij voelen enorm hard mee met alle bezoekers, vooral zij die enkel zaterdagtickets hadden, die dit jaar niet konden genieten zoals dat hoort. Aan al onze bezoekers willen wij vragen om ons geduld te schenken betreffende alle (ticket)vragen omtrent de evacuatie van zaterdag. Wij proberen zo snel mogelijk duidelijkheid te scheppen en demonteren intussen zo snel en professioneel nodig het festivalterrein. Hier zal echter wat tijd overgaan. Vanaf wij nieuws hebben, communiceren wij hierover via al onze kanalen. 

Er rest ons tenslotte niks anders dan jullie oneindig te bedanken. Couleur Café is en zal altijd jullie zijn, het warmste, mooiste en meest gulle publiek ter wereld. Never change en blijf voor elkaar zorgen. Wij zien elkaar snel weer op een Couleur Café Club of ten allerlaatste binnen exact 1 jaar.